De ‘Lunies’ zijn een Duitse los-zand-familie. De bejaarde moeder Lissy trekt de zorg voor haar demente man Gerd niet meer. Ze hebben geen contact met hun in Hamburg wonende dochter Ellen, die pas tot leven komt als ze drinkt. Hun zoon Tom, de dirigent van een Berlijns jeugdorkest, is druk met de repetities voor een muziekstuk over sterven, terwijl zijn bevriende ex een kind op de wereld zet. Muziek blijkt de magische schakel die al deze gevoelswerelden samenbrengt in dit opvallende, licht zwartkomische ensemble-drama over leven, sterven en (een gebrek aan) liefde. Regisseur Glasner (Der freie Wille, 2006) verfilmt een en ander zonder oordeel, maar ook een beetje zonder focus.