Dorpshuis

Het bekende café van Niehove, café Eisseshof, stamt uit de 17e eeuw. Vroeger werd het cafébedrijf er gecombineerd met een kruidenierswinkel, een timmerbedrijf en een boerderij. Het had aanvankelijk alleen een benedenverdieping, rechts van de gang was de jachtweide (het café) met tapkast en links van de gang de winkel. De boeren rondom het dorp ging het aan het eind van de 19e eeuw economisch voor de wind. Voor hen werd een bovenzaal gebouwd. De rijke boeren hielden er hun feesten en dansavonden en vergaderden er. Zij dronken er wijn. De benedenverdieping was er voor de middenstanders en arbeiders. Zij dronken jenever. Vandaag de dag wordt er zowel boven als beneden met name veel bier gedronken. Het “Eisseshof” is een typisch voorbeeld van een Groninger dorpscafé. Naast het café bevindt zich de ‘deurrit’. Dit is een paardenschuur met staldeuren aan zowel de voor- als de achterkant. Daardoor kon de bezoeker van het café met de koets door de schuur rijden. Kerkgangers maakten vaak gebruik van de ‘deurrit’. In het voorhuis van de Eisseshof zijn een aantal zeer oude onderdelen o.a. de rechter zij- en achtermuur, deze zijn opgebouwd met kloostermoppen, de linkerzijmuur en de 17e eeuwse waterkelders onder het huis. In de vorige eeuwen leek de ‘Eisseshof’ op een boerderij. Het brede vooreind had alleen een benedenverdieping, rechts van de gang de jachtweide (café) met de nu zo unieke bedsteewand en de ingebouwde tapkast; links van de gang de winkel en een paar kamers. Door de tussendeuren te openen veranderden deze in een zaaltje waarin gefeest en gedanst kon worden. Voor het huis vond een keer per jaar de kermis plaats.
Door bepaalde invloeden vooral van de boerenstand, ontstond er aan het eind van de 19e eeuw behoefte aan een grotere feest- en vergaderruimte. De toenmalige eigenaar, Cornelis van der Kamp, pakte de zaak drastisch aan. Niet alleen vernieuwde hij de voorgevel, maar hij bracht tevens alle andere gevels omhoog; hierdoor kwam er een verdieping, een zaal bij. Deze zaal met een houten gewelf kon zelfs verdeeld worden in een grotere en een kleinere zaal. Het toneel stond los en werd alleen in de winterperiode in elkaar gezet. Het “Eisseshof” is een typisch voorbeeld van een Groninger dorpscafé. Naast het voorhuis kwam de doorrit voorzien van een paardenstal.

Naast de doorrit stond nog een huisje,
“Het blaauwe huuske” van de familie Reinders. Het was een stil kroegje. Toen dit door de familie van der Kamp werd opgekocht en gesloopt, plaatste men hier het hek van de afgebroken weem (Pastorie) langs de Noorderweg (de Ds Wiergersweg)

Vooral in de vorige eeuw waren de bewoners verwant aan Groninger boerenfamilies. Door huwelijk veranderde het huis meerdere malen van eigenaar. We denken aan de families Bensema, Krijthe, Gaaikema en Van der Kamp. Op het ‘Eisseshof’ werden verschillende beroepen uitgeoefend. Zo was de eigenaar niet alleen kastelein, maar ook boer,winkelier en commissionair. Omstreeks 1918 besloot van der Kamp tot verkoop over te gaan van het ‘Eisseshof’, uitgezonderd de landerijen. De grootvader van C. Slagter, werd een jaar eigenaar, het huis ging daarna over op Boutsema. Aangezien de landerijen niet meer aan het huis behoorden, halveerde deze eigenaar vermoedelijk de boerenschuur, enkele stallen bleven nog aanwezig. Het commissionairschap was nog steeds aan het ‘Eisseshof’ verbonden. In 1928 werd Arend Bakker eigenaar. Er werd op hem druk uitgeoefend het commissionairschap naar Oldehove te verplaatsen. Dit gebeurde in 1935, waardoor het huis weer van eigenaar wisselde: de familie van Kammen werd de nieuwe eigenaar. Naast café en winkel kwam er een timmerbedrijf bij. Bovendien had de PTT er jarenlang een telefoon- en telegraafkantoor. Na de dood van J. van Kammen in 1972 vestigde de familie Plaut zich op het ‘Eisseshof’. De schuur werd verbouwd tot woning. Eind jaren 70 sloot Plaut het café. Op 4 april 1981 werd de Vereniging Dorpshuis opgericht en werd een woonhuis verbouwd tot dorpshuis. Toen Plaut in 1985 de ‘Eisseshof’ verliet kocht de Verenging de ‘Eisseshof’ op. In 1986 werd de opening gevierd. De naam ‘Eisseshof’ herinnert aan een naam die enkele families die er gewoond hebben, met elkaar verbond.

Tegenwoordig neemt de Eisseshof een centrale plaats in in het dorpsleven als combinatie van dorpshuis, cafe en restaurant. Het is tegenwoordig in eigendom van de vereniging Dorpshuis en de leden van de vereniging zijn de dorpsbewoners. In feite is dus het dorpshuis het gezamenlijk eigendom van de bewoners!